Maski depresji

Z czym Ci się kojarzy depresja?

Pewnie pierwsze co przychodzi do głowy to: obniżony nastrój, smutek, zaburzeniami myślenia, brak energii. Jednak nie zawsze te symptomy wychodzą na pierwszy plan, zwłaszcza u małych dzieci, które jeszcze nie potrafią nazwać tego jak się czują. Często mamy do czynienia z maskami depresji czy inaczej depresją maskowaną.

Pewnie mało kto o tym schorzeniu słyszał, ponieważ nie znajdziemy go w obowiązującej w Polsce Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych ICD-10 , jednak nie oznacza to, że nie go nie ma.

Jak sama nazwa wskazuje depresja ta można rzec „ukrywa” się pod maskami innych chorób, dolegliwości, często takimi, których w ogóle byśmy z nią nie powiązali.  Charakteryzuje się  różnorodnością tych objawów, co znacznie utrudnia rozpoznanie choroby.

Początkowo chorzy na ten rodzaj depresji zwanej też supdepresyjną lub atypową skarżą się na stałe poczucie lęku, stany lękowe, napięcie i niepokój, co często jest diagnozowane jako nerwica.

Zaś sam lęk przejawia się często za pośrednictwem układu wegetatywnego czego objawem są doznania bardziej fizyczne inne niż w typowej depresji.

Jakie możemy wyróżnić maski ?

Zaburzenia rytmu okołodobowego – trudności z zasypianiem, czasami brak snu albo przeciwnie ciągłe zmęczenie i senność, co nasila się nocą i w godzinach porannych. Często jako objaw u dzieci i nastolatków może być odbierany jako lenistwo lub niechęć przed szkołą

Zaburzenia psychopatologiczne – czyli wyżej wspomniany lęk, często również agorafobia, pojawiające się różne natręctwa, a także co również można obserwować u dzieci wstręt do jedzenia i często nam rodzicom może się wydawać, że dziecko robi nam na złość, a to może być objaw depresji.

Różnego typu maski pod postacią bólu: głowy, napięcia mięśni, ramiom. Jak można szybko zauważyć częste bóle głowy dziecka czy nastolatka przed pójściem np. do szkoły, to niekoniecznie musi być wymówka, czy „zwykły” lęk przed szkołą, dlatego tak ważne jest obserwowanie naszych dzieci, rozmowa czy wsparcie.

Maski wegetatywne i psychosomatyczne czyli sygnały jakie wysyła nam organizm jak: świąd skóry, zaburzenia pamięci, zawroty głowy, omdlenia, nudności, problemy z przełykaniem i bardzo charakterystyczne dla dzieci bóle brzucha czy moczenia nocne.

U nastolatków częściej obserwuje się zaburzenia związane ze zmianą zachowania, szczególnie takie które są odstępstwem od normy jak jadłowstręt, sięganie po alkohol, czy środki psychoaktywne.

Te wszystkie objawy często nas rodziców i lekarzy wprowadzają w błąd, ponieważ przyczyny szukamy  w samych symptomach widocznych na zewnątrz i z nimi toczymy nierówną walkę. Nasze starania stają się nieskuteczne, ponieważ przyczyna choroby leży zupełnie gdzie indziej. 

Dlatego kiedy mamy do czynienia z takimi symptomami, a leczenie objawowe nie przynosi skutków, warto pomyśleć czy nie kryje się za nimi depresja i szukać pomocy u specjalistów. Nie bagatelizujmy bólów brzucha, mdłości, ponieważ młodsze dzieci nie powiedzą nam, że czują lęk czy obawy, one będą się komunikować nam swoje emocje, swój nastrój właśnie w ten sposób, poprzez swoje ciało. 

CZYTAJ WIĘCEJ

Mamailusia

Share Tweet Pin It +1

1 Comments

Odwodnieniu mówię NIE

Dni stają się coraz cieplejsze i coraz więcej nasz organizm czy tym bardziej dziecka potrzebuje wody, aby się nie odwodnić. Niestety my miałyśmy okazję tego doświadczyć , bo jak wiemy nie tylko upał może doprowadzić do odwodnienia.  W ostatnim okresie odnotowano przypadków jelitówek, które bardzo szybko poprzez wymioty i biegunkę doprowadzają organizm dziecka i osoby dorosłej do odwodnienia. 

Kiedy choruje dziecko, dbamy z całych sił, aby tylko poczuło się lepiej , piło wodę, przyjmowało pokarmy, często zapominając o własnych potrzebach, a zwyczajnie odkładając je na plan dalszy.

I tak się też u Nas stało, kiedy Lu doszła już do siebie padło i na mnie, i dopiero zrozumiałam jak dziecko się męczy w takiej chorobie, jak ciężko mu zmusić się do jedzenie czy picia, z dorosłymi nie jest lepiej. Nie mogłam jeść, pić. Organizm w przeciągu 2 góra 3 dni się odwonił, a bynajmniej takie objawy wykazywał. Bóle głowy nieustające, mdłości, brak energii, siły witalne gdzieś się wypłukały. Każdy ruch, nawet wstanie z łóżka sprawiało wielki wysiłek, a do tego ból. Skurcze mięśni były tak silne, że wyjście na spacer graniczyło z moimi możliwościami, bo ból był naprawdę czasami nie do wytrzymania.

I najgorsza była ta bezradność, wiesz że trzeba pracować, czas poświecić dziecku, a ból na tyle dawał o sobie znak, że łzy same napływały do oczu…. Chcesz, a nie możesz….

Dlatego pamiętajmy pijmy wodę, w stanach silnego odwodnienia uzupełniajmy elektrolity, by zapobiec  takim sytuacjom !

"Dzienne zapotrzebowanie dorosłego człowieka na wodę mieści się w szerokich granicach od 30 do 45 ml na kilogram masy ciała, zależnie przede wszystkim od aktywności fizycznej, a także temperatury, wilgotności i ruchu otaczającego powietrza oraz rodzaju pożywienia. Waha się od 2 litrów u osoby o masie ciała 50 kg i lekkiej aktywności fizycznej do 12 litrów i więcej u osoby o masie ciała 90 kg i wytężonej aktywności fizycznej."

dr Zbigniew Hałat

Czym jest odwodnienie ?

Odwodnienie jest to stan spowodowany obniżeniem zawartości wody w organizmie o  wydawałoby się tylko 5%. 

Odwodnienie dzielimy na lekkie, umiarkowane i ciężkie.

Odpowiadają one odpowiednio:

- 5, 10 i 15% ubytkowi masy ciała u noworodków i niemowląt

- 3, 6 i 9% u dzieci starszych i dorosłych. 

a co za tym idzie:

ubytek wody do 2% masy ciała pacjenta powoduje :

·         uczucie silnego pragnienia

·         utrata masy ciała (można stwierdzić poprzez zważenie pacjenta)

ubytek wody 2 - 4% masy ciała

·         suchość w ustach

·         utrzymujący się ból głowy

·         zmniejszona ilość oddawanego moczu, aż do pojawienia się bezmoczu

·         uczucie osłabienia

·         zawroty głowy

·         zaburzenia widzenia

·         omdlenie

·         nudności, czasami wymioty

·         tachykardia

·         niedociśnienie

·         przyspieszony oddech

·         podwyższenie temperatury ciała

·         mocz o ciemnym zabarwieniu

·         zmniejszenie pocenia

·         ustanie wydzielania śliny

·         suchy język

·         utrudniona mowa

·         skurcze i bóle mięśni

·         suche i popękane usta

·         utrata elastyczności skóry (skóra uszczypnięta i puszczona wyrównuje się bardzo powoli)

·         utrata siły, wycieńczenie

·         zapadnięte oczy

·         zaparcie

ubytek wody 5 - 6% masy ciała

·         senność

·         parestezje ( czyli nieprzyjemne mrowienie lub drętwienie )

ubytek wody 10 - 15% masy ciała pacjenta

·         mówienie niemożliwe

·         drgawki

·         zaburzenia świadomości i kontroli postępowania

·         delirium

·         obrzęk języka

·         utrata przytomności

ubytek wody > 15% masy ciała pacjenta

·         śmierć
                                                        (źródło)

Dzieci i niemowlęta

Organizm niemowlęcia w 80% składa się z wody, która jest niezbędna do życia, jak również  jest niezbędna do trawienia, wchłaniania pokarmów, ale najważniejsze warunkuje prawidłową pracę mózgu oraz funkcjonowanie układu krążenia.

Objawy odwodnienia u dzieci dają charakterystyczny obraz:

·         apatia, osłabienie,

·         zwolnienie reakcji na bodźce zewnętrzne,

·         brak apetytu,

·         nudności,

·         wzdęty brzuch,

·         spadek napięcia gałek ocznych,

·         obniżenie napięcia mięśni szkieletowych – wiotkie ciało,

·         sucha skóra i błony śluzowe w jamie ustnej,

·         zmniejszenie ilości wydalanego moczu,

·         brak łez,

·         przyspieszona praca serca,

·         spadek ciśnienia krwi,

·         śpiączka
                                                     (źródło)

Odwodnienie jest procesem, który bardzo szybko występuje u dzieci !!!

W czasie odwodnienia najważniejsze jest przywrócenie prawidłowego nawodnienia organizmu dziecka. właściwy poziom nawodnienia lepiej jest zadbać poprzez podawanie dziecku produktów zawierających dużo wody, czyli owoców i warzyw. Doskonale sprawdzają się również pokarmy płynne.

Nie tylko dzieci i dorośli są narażeni na odwodnienie pamiętajmy również o naszych pupilach

Psy i koty wprawdzie nie pocą się, ponieważ mają tylko nieliczne gruczoły potowe, rozmieszczone między palcami łap, jednak mogą stracić znaczne ilości wody.

Dlatego w ciepłe dni i nie tylko ważne jest, aby i one miały zawsze dostęp do wody.  

Jeśli już zdarzyło się, że zwierzę pozostawało dłuższy czas bez wody, a jest bardzo spragnione, nie można mu podać od razu całej miski wody, ponieważ może to spowodować wymioty, skutkiem zwierzę i tak się na napije. W tej sytuacji należy zabrać psu / kotu  miskę po kilku łykach, a następnie odczekać kilka minut Ii pozwolić napić się jeszcze. Pamiętaj, aby nie zapomnieć. Żeby nigdy nie dopuścić do odwodnienia zwierzęcia, pamiętaj, aby zawsze mogło się ono napić bez względu na to, gdzie jesteście.

PIJĘ WODĘ – NOSZĘ WODĘ !!!

.

CZYTAJ WIĘCEJ

Mamailusia

Share Tweet Pin It +1

4 Comments