Obecność psa czy innego zwierzęcia w domu, w którym przebywa dziecko, może nieść ze sobą wiele dobrego. Maluch, dzięki takiej relacji uczy się odpowiedzialności, empatii i wrażliwości na drugie stworzenie. Jednak wzięcie do domu psa, kota czy innego zwierzaka, to bardzo ważna decyzja. Dzieci i zwierzęta nie zawsze potrafią żyć w zgodzie, dlatego dowiedz się na co zwrócić uwagę przy zakupie pupila!
Decyzje o zakupie czworonoga trzeba dobrze przemyśleć. Dzieci i zwierzęta czerpią z tej relacji wiele dobrego, jednak w praktyce większość obowiązków spoczywa na rodzicach. Pies jest bardzo absorbujący: wymaga częstych spacerów, ruchu, tresury, poświęcenia uwagi i zabawy. Mniejszy wysiłek należy włożyć przy śwince morskiej czy żółwiu, ale i o nie też należy odpowiednio dbać.
Jak dzieci widzą psy?
- Nowa zabawka, którą można głaskać, przytulać, karmić. W chwilach złości można ją na niej rozładowywać (podobnie jak na pluszowym misiu).
- Wspaniały kompan do zabawy na dworze i spacerów. Na smyczy pójdzie zawsze tam gdzie chcemy – nieważne, czy tego chce czy nie.
- Zabawka, którą możemy się bawić kiedy chcemy, a kiedy się znudzi można ją odłożyć na półkę.
Przed ukończeniem 3 roku życia dziecko nie rozumie związków przyczynowo skutkowych. Dlatego dopiero po 3 urodzinach dzieci i zwierzęta mogą się świadomie bawić – właśnie wtedy maluch zaczyna rozumieć, że swoim zachowaniem może zadawać ból. Wtedy też jest fizycznie gotowe na zabawy z dość ruchliwym zwierzęciem.
Jak psy widzą dzieci?
- Dwunożny szczeniak, który często ciągnie mnie za ogon, zagląda w zęby i patrzy prosto w oczy.
- Konkuruje ze mną o wszystkie moje zabawki i jedzenie oraz o uwagę najstarszych członków stada.
- Można go podgryzać, skakać na niego, mogę się z nim ganiać, skakać i rozwijać wrodzone instynkty.
Dzieci i zwierzęta: przygotowanie do zakupu
Warto z dzieckiem ustalić kilka zasad, które pomogą zadbać o jego bezpieczeństwo:
- Przede wszystkim wyjaśnić dziecku, że pies, chomik, żółw i inne zwierzęta to nie zabawki i tak samo jak ono również czują ból: jest smutne kiedy się je ciągnie za ogon lub krzyczy głośno do ucha bez powodu.
- Również należy przygotować dziecko na odwrotną sytuację. Rozbrykany szczeniak może podrapać lub popchnąć malucha. Warto go uprzedzić, żeby się nie wystraszył. Należy wyjaśnić, że zwierze nie zrobiło tego celowo i doradzić, by w takich sytuacjach dziecko przerywało zabawę, przyjęło postawę „obojętną”: ręce skrzyżowane na piersiach i nie patrzenie psu w oczy. Pupil w tym czasie się uspokoi.
- Najlepiej nie zostawiać psa i dziecka samych, a ich zabawy mieć zawsze pod kontrolą.
- Nauczyć się odczytywać mowę ciała psa: a dokładnie rozpoznawać, kiedy przeżywa napięcie, odwraca wzrok, ucieka, unika kontaktu z dzieckiem.
- Również ważne jest to, aby zwierzak był wybiegany, bo zmęczony pies to szczęśliwy pies.
- Wydzielić strefy swobodnego poruszania się dla pupila: można do tego zastosować bramki, barierki, dzięki temu maluch będzie czuł się bezpiecznie, a pies/kot będzie mógł spokojnie odpoczywać bez obecności niepotrzebnych gości.
- Ważne jest również szkolenie pupila, w którym może uczestniczyć dziecko.
- Uczyć dzieci trzeba od najmłodszych lat przestrzegania zasad higieny w kontaktach ze zwierzętami.
