-->
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą emocje. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą emocje. Pokaż wszystkie posty

In dziecko emocje książki

Nowości książkowe dla dzieci



Ostatnio szukałam ciekawych książek na zajęcia i dzisiaj chcę Wam kilka perełek pokazać


Ta mała różowa książeczka wciąga małych czytelników do aktywnej zabawy, uczy wyrażania i nazywania emocji oraz uwrażliwia na uczucia innych. Pobudza wyobraźnię i okazuje się, że książki też mogą mieć uczucia.
Wspaniale zachęca najmłodsze dzieci do interakcji. 

Niebawem więcej o tej książce na blogu.

Wydawnictwo: Babaryba

Wiek: 2/3+


Prosta i zabawna historia, która wprowadza dzieci w fascynujący język uczuć. Dzieci razem z kolorowym potworem uczą się rozpoznawać i nazywać emocje. W bardzo prosty sposób maluchy mogą uczyć się nazywać emocje, a również rozpoznawać, to co same czują.

Wydawnictwo: Mamania

Wiek: 2/3+


Wyjątkowa książka z pięknymi, całostronicowymi ilustracjami, dzięki której dziecko odkryje niezwykły świat uczuć. Przepiękny i poetycki tekst sprawi, że łatwiej mu będzie zrozumieć emocje, których doświadcza.

Dzięki krótkim, rymowanym tekstom dziecko nie tylko pozna poszczególne emocje, które towarzyszą nam na co dzień, ale też zobaczy, że w sercu jest miejsce na wiele różnych ich odcieni.
W podróży po zakamarkach duszy i serca towarzyszy dziecku mały chłopiec, który pojawia się na każdej stronie książki.

Niebawem więcej o niej na blogu.

Wydawnictwo: Zielona Sowa

Wiek: 4/5+


Każdego wieczoru przed snem dziecko zaprasza do wspólnej zabawy najważniejszą osobę na świecie... swoją mamę.

Książka Mayany Itoiz pt. MOJA MAMA to wzruszająca opowieść o miłości i wieczornych rytuałach, o wspólnym opowiadaniu bajek, które nie tylko przygotowują do snu, ale też wzmacniają uczuciową wieź między rodzicem a dzieckiem.



Niebawem więcej o tej książce na blogu.

Wydawnictwo: Babaryba

Wiek: 3+





Dzięki te książce dzieci poznają niezwykłą moc słowa dziękuję
Odkryją, jak wiele zawdzięczają swoim najbliższym - rodzicom, dziadkom, rodzeństwu, nauczycielom - i podziękują im w niezapomniany sposób!

W środku znajdują się też zadania do samodzielnego wykonania.

Ta książka zachęca do wejrzenia w głąb siebie, uczy empatii oraz wdzięczności.



Niebawem więcej o tej książce na blogu.

Wydawnictwo: Babaryba

Wiek: 3+

CZYTAJ WIĘCEJ

Share Tweet Pin It +1

9 Comments

In dzieci emocje gry

Zagrajmy w emocje – 15 gier dla dzieci



Ostatnio pisałam Wam o zabawkach rozwijających inteligencję emocjonalną. Dzisiaj chcę Wam pokazać gry dla dzieci, które możecie wykorzystać w domu. Ja z wielu z nich korzystam w czasie zajęć czy spotkań w gabinecie, są one naprawdę fajnym sposobem na nawiązanie relacji, czy propozycją wspólnego spędzania czasu razem z dziećmi.

1. Mega gra edukacyjna Emocje



Mega-gra edukacyjna „EMOCJE”, dedykowana jest dla dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym. Rozwija umiejętność logicznego myślenia, trenuje pamięć, spostrzegawczość i koncentrację. Efektywnie wspomaga rozwój poznawczy i intelektualny dziecka. 

Gra może być użytkowana zarówno jednoosobowo, jak i w grupie dzieci. Doskonale nadaje się do zabawy zarówno w pomieszczeniach jak i w plenerze. Po zakończonej zabawie, plansza nie zajmuje dużo miejsca, ponieważ można zwinąć ją w rulon.

Fajne jest to, że łączy ze sobą zabawę ruchową, co na pewno będzie stanowiło dla dzieci dużą atrakcję.

W skład zestawu wchodzi:
  • Ilustrowana plansza 150 x 160 cm;
  • Woreczek wypełniony granulatem;
  • Dwie kostki 10 x 10 x 10 cm z piankowym wypełnieniem.
  • Jedna kostka zawiera na swoich ściankach wyraziste obrazki przedstawiające emocje, a druga odzwierciedla buźki znajdujące się na planszy.

Wiek: 3+


2. Buziaku śmieszaki Adamigo



Fantastycznym przykładem zaznajomienia dziecka z różnymi rodzajami wyrażania emocji i mimiki twarzy jest gra Buziaki Śmieszaki.

Spośród 18 podzielonych na 3 części buziek wyrażających różne emocje maluch może ułożyć różne mimiczne kombinacje.

Niekoniecznie pasujące do siebie części twarzy wyrażające różne emocje, z pewnością rozbawią i zaciekawią maluszka.

Ilość elementów gry gwarantują zabawę, która szybko się nie znudzi, ponieważ istnieje ponad 5 832 możliwości ułożenia różnych, najdziwniejszych min. Dzięki takiej zabawie maluch nauczy się rozróżniać emocje, odczytywać je, rozumieć nie tylko swoje nastroje, ale także innych otaczających go ludzi, a przede wszystkim rozumieć rodziców, z którymi pozostaje w najbliższym kontakcie.. 

Dodatkowym atutem gry jest również jej walor humorystyczny.

Wiek: 3+


3. Pudło nie nudno. Emocje



“Pudło nie nudno. Emocje” to zestaw kreatywnych gier i zabaw plastycznych dla dzieci w wieku od 3 do 6 lat, uważam, że starszym też się może spodobać.

Zestaw:
  • zawiera kilkanaście zabaw manualnych związanych z odkrywaniem i oswajaniem z dziećmi emocji i uczuć,
  • to zestaw wszystkich niezbędnych akcesoriów i materiałów do wykonania proponowanych zadań/zabaw (m.in. nożyczki, klej, papiery techniczne, aparat fotograficzny, klisza, kolorowe filce, polar, wypełniacz do pluszaka, etc.),
  • są świetnym pomysłem na wspólne spędzenie czasu z dzieckiem,
  • rozwijają zdolności manualne, umiejętności logicznego myślenia, wyobraźnię, słownictwo,
  • przewodnik z opisem poszczególnych zabaw szczegółowe instrukcje ich wykonania


Wiek: 3+


4. GÓRA UCZUĆ Gra terapeutyczno- edukacyjna Heim



Gra ta jest narzędziem terapeutyczno - edukacyjnym, przeznaczonym dla psychologów, pedagogów, psychoterapeutów, ale również rodziców, którzy chcieliby lepiej poznać swoje dzieci.

Ma pozwolić graczom na dzielenie się swoimi doświadczeniami, emocjami  i spostrzeżeniami w bezpieczny sposób. Gra bazuje na zdaniach niedokończonych, ćwiczeniach stymulujących wyobraźnię, zadaniach z zakresu komunikacji interpersonalnej, ćwiczeniach oddechowych.

Gra „Góra Uczuć” pozwala na zapoznanie się ze „ światem dziecka”, odkrywa jego schematy myślenia, pokazuje jak radzi sobie ze współpracą i komunikacją w grupie. Może być dobrym wstępem do dalszej rozmowy, zajęć psychoedukacyjnych czy psychoterapii.
To również bardzo ciekawa propozycja na rodzinne spędzanie czasu, dzięki niej będziemy mogli w bezpiecznej atmosferze dowiedzieć się więcej o sobie.

Wiek: 6+


5. Gra "Moje emocje" Educarium



Ciekawa propozycja zarówno dla młodszych jak i starszych dzieci.

Gra planszowa dla dzieci i możliwe wykorzystanie gry do zajęć grupowych. Tafelki emocji posiadają na odwrocie piktogramy, które zachęcają dzieci do opowiadania o swoich emocjach w określonym kontekście (9 różnych sytuacji). Tafelek ''piórko uznania'' wręczany jest po każdej wypowiedzi dziecka, co uczy akceptacji dla każdej odczuwanej emocji.

Wiek: 5+


6. Pytaki



Gra wymaga od graczy większego zaangażowania i przemyślanych odpowiedzi. W bardzo prosty sposób, poprzez zabawę pokazuje nam rodzicom, co w codziennym dniu gdzieś umyka, a dzieci uczą się mówić o sobie, o rodzinie, o tym co im się podoba, a co nie. 

Ta gra uczy, że nie tylko, ilość, rzeczy materialne są ważne, ale my, tu i teraz. Pokazuje, że rodzina to coś więcej niż sami jej członkowie, że są relacje, na które zarówno mali, jak i duzi mogą mieć wpływ.

W pudełku znajdziemy również karty emocji oraz kostkę z rysunkami buziek, wyrażającymi różne nastroje, to świetny sposób na naukę rozpoznawania emocji, nazywania, wyrażania, a także odczytywania stanów emocjonalnych pozostałych członków rodziny. Każdy gracz nie tylko uczy się rozpoznawać i nazywać daną emocję, ale również odnosi ją do swojego doświadczenia, o czym tak naprawdę nie zdarza nam się często rozmawiać.



7.  „EMOCJE. NAZYWAM, ROZUMIEM, WYRAŻAM” Epidexis



Ta pozycja jest doskonałą pomocą terapeutyczną dla każdego dziecka i rodzica do stosowania w domu, na co dzień.  Zaproszenie do gry i w jej trakcie rozmowa o tym, co dla nas trudne i bolesne, może pomóc nawiązać nam dobry dziećmi. Przy wykonywaniu kolejnych zadań gracze w formie zabawy trenują swoje umiejętności związane z określaniem i wyrażaniem własnych emocji.

Bardzo ciekawa propozycja nie tylko do terapii poprzez wyrażanie emocji. Jest to też świetna zabawa pomagająca rozpocząć w ogóle rozmowę o emocjach.

WIEK: 8+


8. Gra na emocjach



Gra zawiera ponad 100 kart z ikonkami, za pomocą których przedstawiać będziemy różne emocje. Każda z nich kojarzyć się może z wieloma rzeczami, co gwarantuje świetną zabawę!

Zadajesz pytanie zaczynające się od JAK SIĘ CZUJĘ, GDY…, a pozostali gracze wykładają po jednej karcie – takiej, która według nich najlepiej pasuje do odpowiedzi na twoje pytanie. Wybierasz tę, którą uważasz za najlepiej oddającą twoje emocje. Gracz, który ją wyłożył, zdobywa punkt! Zwycięzcą zostaje osoba, która zdobędzie 3 punkty.

Zadajesz pytanie, np. Jak się czuję, gdy spóźniam się na pierwszą randkę?.
Pozostali gracze wybierają po jednej karcie (kładą je rysunkiem do dołu, abyś nie wiedział, kto co wybrał).

Spośród wyłożonych kart wybierasz rysunek, który najlepiej pasuje do odpowiedzi na twoje pytanie.
Gracz, który wyłożył wybrany przez ciebie rysunek, zdobywa 1 punkt.
W następnej rundzie kolejny gracz zadaje wymyślone przez siebie pytanie.

Gra się kończy, gdy któryś gracz zdobędzie 3 punkty.

Można również wymyślać inne warianty gry, łatwiejsze dla młodszych dzieci

wiek: 10


9. Imionki Granna



To gra rodzinna, która rozwija kreatywność, trenuje pamięć czy spostrzegawczość.
W pudelku znajdziemy 55 kart imionków oraz instrukcję.

Zadaniem graczy jest zebranie jak największej ilości kart, które po kolei odkrywają z talii, w taki sposób, by wszyscy gracze zobaczyli ją w tym samym czasie.

W przypadku, gdy odkryty potworek pojawia się w grze po raz pierwszy, gracz który go wylosował może mu nadać dowolne imię. Jeśli imionek pojawia się po raz kolejny, trzeba jak najszybciej wymienić wymyślone mu wcześniej przezwisko.

Imionki dodatkowo pokazują różne miny, które można wykorzystać do nauki i rozmowy o emocjach, a także do tworzenia różnych historii o tym, co mogło się im przydarzyć.

Wiek: 5+


10. Gorący ziemniak Alexander



Świetna gra dla całej rodziny, bez względu na wiek! Na planszy przedstawiona jest dróżka do grilla. 

Kto pierwszy dojdzie do niego ten przegrywa. Gra polega na odpowiadaniu na zadane pytania, które znajdują się na kartach. Zabawa ćwiczy refleks, poszerza słownictwo i można ją wykorzystać również do nauki emocji.

My w gabinecie stworzyłyśmy do niej dodatkowe karty, właśnie odnoszące się do różnych przeżyć, emocji czy sposobów radzenia sobie z nimi,

Dzieci lubią w nią grać, a dzięki zabawie łatwiej jest im zwyczajnie mówić o przeżywanych emocjach.

Wiek: 4+ (wersja junior)


11. „Gdybyś był…” Junior Alexander



Gdybyś był - wersja junior to przezabawna lekka gra towarzyska, w której nie potrzebujesz szczęścia ani specjalistycznej wiedzy - wystarczy, że ujawnisz, co myślisz o sobie i rywalach. Uczestnicy zdobywają bowiem punkty typując trafnie kim lub czym byliby współgracze w alternatywnym świecie.

Ta gra wspaniale wpływa na rozwój myślenia, pozwala spojrzeć na inną osobę, uczy empatii, zrozumienia. Idealna do zabaw w klasie czy zajęć grupowych.  

W zestawie znajdziesz:
  • Plansza
  • 8 pionków
  • 165 dwustronnych kart z pytaniami
  • 24 karty z odpowiedziami
  • 24 karty do obstawiania
  • Tarcza losująca ze strzałką
  • Dokładna instrukcja gry

 Wiek: 8+


12. E-motionz Alexander



Ta szybka i dynamiczna gra, to świetna rozgrzewka przed nauką emocji, zwłaszcza, kiedy dziecko nie bardzo chce o nich rozmawiać. Szybka gra i chęć ułożenia różnych konfiguracji z kostek z buźkami, to świetny początek w budowaniu relacji, ale i również dobra zabawa, w którą dzieci chętnie będą grały w domu.

W zestawie znajdziesz:
  • 1 plansza
  • 40 kostek z emocjami (8 dla każdego gracza)
  • 5 żetonów określających ruch
  • 55 kart
  • 5 pionków i 5 podstawek
  • 30 pchełek
  • 1 woreczek
  • 1 instrukcja
Wiek: 7+


 13. „Odkrycia. Poznać i zrozumieć siebie” wydawnictwa Epidexis.



Ekscytująca gra planszowa dla dzieci, młodzieży i dorosłych, uczy akceptacji i tolerancji, pomaga zrozumieć i poznać siebie, odkryć w sobie empatię, poprawić komunikację interpersonalną, rozwinąć umiejętność uważnego słuchania, świadomego komunikowania.

Gra pomoże zrozumieć siebie, poznać swoje zachowania, reakcje na konkretne sytuacje życiowe, pozwoli nam odkryć w sobie empatię, poprawi komunikację interpersonalną oraz rozwinie umiejętność uważnego słuchania oraz świadomego komunikowania międzyludzkiego oraz z samym sobą.

Jest narzędziem terapeutycznym dla terapeutów, nauczycieli i rodziców. Została stworzona przez doświadczonego terapeutę, aby pomóc dzieciom i dorosłym wyrażać swoje myśli i uczucia.
Dzieciom bardzo często trudno jest opowiedzieć o sobie, o tym co je trapi. W dorosłym wieku objawia się to problematyczną formą w podejściu do życia.

W komplecie znajduje się książeczka, a w niej instrukcja jak delikatnie i z wyczuciem zadawać skuteczne pytania.

Wiek: 3+


14. Kalejdoskop Emocji Multigra



"Kalejdoskop emocji dla młodzieży" to gra towarzyska, polecana uczniom starszych klas szkoły podstawowej i młodzieży. Gra posiada dwa warianty rozgrywki, które w przyjemny sposób uczą rozpoznawania, nazywania i wyrażania emocji oraz zachęcają do wnikliwych obserwacji. „ 

Kalejdoskop emocji" uczy empatii, tolerancji, właściwych relacji interpersonalnych, uwrażliwia na drugiego człowieka. Gra wyzwala pozytywne emocje, pobudza wyobraźnię oraz stymuluje umiejętność myślenia przyczynowo- skutkowego. 

Uczestnicy zabawy ćwiczą spostrzegawczość, koncentrację uwagi i pamięć. Gra rozwija umiejętności werbalne, a także pomaga w rozumieniu sensu informacji podawanych w formie uproszczonych rysunków, symboli.

Zestaw zawiera:
  • karty ze zdarzeniami - 72 szt., 
  • karty z rysunkami twarzy - 36 szt., 
  • plansze do gry w Bingo - 6 szt., 
  • instrukcja.

Wiek: 9+


15. Empatio Granna



EMPATIO – to gra karciana - doskonała w gronie rodzinnym i wśród przyjaciół.
64 karty z pięknymi ilustracjami rozwijają wyobraźnię i powodują, że gra zamienia się w świetną zabawę w zgranym zespole. EMPATIO to wspólne tworzenie niewiarygodnych historii pełnych emocji. Wejdź do świata EMPATIO i przekonaj się!

Jedna osoba zostaje Bohaterem. Pozostali gracze inspirują się odkrytą kartą oraz tworzą historię o Bohaterze. Wszyscy w tajemnicy wybierają emocję, która – według nich – towarzyszyłaby Bohaterowi. Ci, którzy najlepiej wczuli się w sytuację Bohatera, zdobywają punkty!

Wiek: 8+


Plus 

Gra Don’t fall down



Typowy twister połączony z emocjami, szukam tej gry i nie mogę jej nigdzie niestety znaleźć.
A tak naprawdę wystarczy marker i w domu też można sobie taką wersję sprawić.
Wiek: 4+

Znajdziecie TUTAJ

CZYTAJ WIĘCEJ

Share Tweet Pin It +1

25 Comments

In dziecko emocje zabawki

Bawimy się w emocje - zabawki rozwijające Inteligencję emocjonalną





O tym jak ważna jest inteligencja emocjonalna pisałam tutaj, znajdziecie tam również zabawy, w które możecie bawić się z dziećmi w domu. Jednak jeszcze wielu rodziców, pyta, jakie zabawki czy gry mogą kupić, by wspomóc naukę emocji swoich pociech. Dlatego przygotowałam dla Was zestawienie takich zabawek. Postanowiłam podzielić to zestawienie na dwie części w I pojawią się zabawki, zaś w II gry dla może nieco starszych dzieci.

Jak już wiadomo inteligencja ta odpowiada za umiejętność przystosowania się do otoczenia, budowania udanych relacji czy radzenia sobie ze stresem i szybkiej adaptacji do nowych sytuacji. To właśnie emocje odgrywają ważną rolę w życiu każdego człowieka, one odzwierciedlają stosunek jednostki do ludzi, a także do samego siebie.  Dlatego warto zadbać o ich rozwój, a jak wiadomo w przypadku dzieci – przez zabawę.

1. Domino dla dzieci. "Gra twarzy", emocje, Pilch



Podczas dobrze znanej gry dziecko ma możliwość poznania różnych emocji, przez co może również analizować jak ono czy inni się czują doświadczając tych uczuć.

Dzięki Domino „Gra Twarzy” dziecko dodatkowo:
  • rozwinie swoją sferę emocjonalną
  • zdobędzie wiedzę na temat przeżywanych emocji i uczuć 
  • skonfrontuje swoje postrzeganie emocji z rówieśnikami czy osobami dorosłymi
  • pozna różnice między ludźmi, będzie
  • pozna zasady zdrowej rywalizacji 

Wiek: 3+

Dodatkowo zestaw "Gra twarzy" zawiera instrukcję w języku polskim z propozycjami zabaw, co może być pomocne dla rodziców.


2. Puzzle emocje



Drewniane puzzle przedstawiające podstawowe emocje
Układanka daje wiele możliwości układania buziek, sprawiając, że dziecko rozwija kreatywność i inteligencję emocjonalną.

Dzięki tej zabawce dziecko:
  • rozwija inteligencję emocjonalną i społeczną
  • trenuje koordynację wzrokowo-ruchową
  • ćwiczy sprawność rąk
  • pobudza wyobraźnię
  • poszerza zasób słownictwa

Wiek: 3+


3. Magnetyczne emocje



Zestaw 6 magnetycznych ludzików, z których każdy składa się z 5 części, które można ze sobą łączyć za pomocą magnesów. Każda twarz ludzika wyraża inną emocję: radość, smutek, gniew, zaskoczenie, znudzenie i przerażenie. 

Zabawka ta pomaga rozwijać umiejętność rozpoznawania i rozumienia emocji. Emocje są również powiązane z kolorami.

30-częściowy zestaw zawiera 2 niebieskie, 2 żółte i 2 czerwone kulki(twarze), drążki, koszule oraz buty. Zestaw zawiera również wymienne fryzury.

Zabawa rozwija:

  • umiejętność rozpoznawania i nazywania emocji
  • rozwija kreatywność i wyobraźnię
  • stymuluje motorykę małą
  • zachęca do poszerzania słownictwa

Wiek: 2


4. LEGO DUPLO, klocki Moje pierwsze emocje



Klocki te pomagają rozpoznawać i rozumieć różne emocje, dzięki kolorowym postaciom, które można z nich zbudować. Klocki zostały zaprojektowane specjalnie dla bezpieczeństwa małych rączek. Wystarczy obrócić klocki, by przyjrzeć się innym wyrazom twarzy.

Z kolei klocki z obrazkami pozwalają tworzyć własne historyjki o nastrojach i uczuciach.

Zabawa ta rozwija:

  • umiejętność rozpoznawania i nazywania emocji
  • kreatywność i wyobraźnię
  • motorykę małą
  • koordynację ręla-oko
  • wzbogaca słownictwo

 Wiek: 1+


5. Kostki emocje



Komplet 6-ściu materiałowych kostek o wielkości 10cm x 10cm każda.  Na boku każdej z nich naszyte jest zdjęcie przedstawiające osobę wyrażającą inną emocję.

Kostki można wykorzystać do zabaw rozwijających:

  • inteligencję emocjonalną
  • kształtowanie umiejętności nazywania emocji
  • motorykę małą
  • koordynację ręka-oko

Tego typu ćwiczenia są bardzo przydatne do kształtowania poprawnego zachowania dziecka oraz integracji i kształtowania empatii.

Wiek: 3+


6. Klocki emocje



Klocki, które zapoznają dziecko i oswajają z różnymi emocjami. Zabawa nimi pomoże uwolnić ekspresję emocji i rozładowanie napięć.

Zestaw umożliwia stworzenie ponad 100 kombinacji różnych postaci. 

Zabawa klockami pomaga w nauce:

  • odczytywania emocji z mimiki,
  • rozpoznawania podstawowych emocji
  • rozwoju słownictwa

Wiek: 2+


7. Lalki Spójrz na mnie



Ta zabawka jest zaprojektowana tak, aby pomóc dzieciom zapoznać się z tym jakie emocje wyraża inna osoba oraz co one oznaczają. Zestaw zawiera dwie pacynki i różne rysy twarzy oraz akcesoria. Rodzice mogą umieszczać oczy, usta i brwi w różnych miejscach, aby pokazać różne emocje i pomóc dzieciom je zrozumieć.

Ćwiczenie to pomaga dzieciom rozwijać:

  • umiejętności społeczne
  • uczy kontaktu z innymi
  • inteligencję emocjonalną
  • wzbogaca słownictwo


Zestaw zawiera:     
2 pacynki     
13 rysów twarzy i akcesoria
Pacynki dają możliwość opowiadania historii oraz modelowania i wyjaśniania zachowań (kontekstu społecznego) pojawiania się określonych stanów emocjonalnych.

Wiek: 3+


8. Zabawka edukacyjna Moje uczucia



Zabawka ta pozwala zrozumieć różne uczucia i wyrazić odpowiednie reakcje.
Rozwija umiejętność interakcji społecznych.

"Moje uczucia" pomaga dzieciom identyfikować stany emocjonalne swoje i innych osób.
Książeczka z 36 różnymi scenkami pozwala zrozumieć uczucia i reakcje w różnych sytuacjach. Dziecko może naśladować wyrazy twarzy w lustrze przez co rozpoznaje swoje własne uczucia. Rodzice mogą zrobić zdjęcia dzieciom z różnymi wyrazami twarzy i umieścić je na tablicy "Moje uczucia", wtedy może ono przypominać sobie własne minki.
Te ćwiczenia pomagają rozwijać umiejętności interakcji społecznych.

Zabawka jest bardzo dobrą pomocą w zabawach, których celem jest wspieranie wiedzy społecznej oraz wiedzy dotyczącej emocji i uczuć. Może być doskonałą pomocą w budowaniu opowieści i historii łączących określone reakcje emocjonalne z kontekstem sytuacyjnym.

Nasza recenzja: tutaj


9. Zabawka dla dwulatka. Jajka z emocjami, Hape



"Jajka z emocjami" każde z nich przedstawia inny stan emocjonalny, dzięki czemu pomagają dzieciom poznać i wyrażać uczucia oraz emocje w zabawny sposób.

"Jajka z emocjami to także rodzaj zabawy zręcznościowej. Wraz z podstawkami można układać je w piramidę co jest znakomitym ćwiczeniem zdolności motorycznych dzieci. 

W zestawie ilustrowana książeczka z sztywnymi, tekturowymi kartami. Na każdej stronie opis emocji w języku angielskim.

Wiek: 2+


10. Edukacyjne pacynki Emocje



Pomoc edukacyjna która jest wstępną nauką rozpoznawania i wyrażania stanów emocjonalnych. Buźki przedstawione na 6 pacynkach zachęcają do empatii.

Pacynki pozwalają na rozpoznawanie emocji u innych, jak i pozwalają na naukę nazywania własnych stanów emocjonalnych.


11. Woreczki emocje



Zestaw 6 woreczków, na których w zabawny sposób pokazane są najważniejsze ludzkie emocje
Forma zabawy zachęca dzieci do wykonywania ćwiczeń w terapii integracji sensorycznej.

Występują w dwóch wariantach
ZESTAW I - zdumiony, nieśmiały, szczęśliwy, senny, smutny, zmartwiony
ZESTAW II- zły, zdumiony, niegrzeczny, przerażony, głodny, chory

Pomoc rozwija:
  • Umiejętności rozpoznawania i nazywania emocji
  • Zdolności motoryczne
  • Kreatywność


12. Kapitan Nauka.Poznaję świat. Emocje! 2+ (poradnik + karty obrazkowe)



Karty obrazkowe Poznaję świat Emocje! to wyjątkowy zestaw (poradnik + karty) pomagający dzieciom rozpoznawać i opisywać podstawowe uczucia, takie jak: radość, smutek, zaskoczenie, gniew. Maluchy nauczą się je rozróżniać i nazywać w naturalny sposób, podczas wspólnej zabawy z opiekunami, a dzięki dodatkowym ćwiczeniom również adekwatnie reagować na osoby w ich otoczeniu, które przeżywają podobne emocje.

Poradnik Poznaję świat, autorstwa Natalii i Krzysztofa Minge, psychologów dziecięcych, zawiera komentarz oraz pomysły na gry i zabawy z kartami.

Korzystanie z kolorowych, usztywnianych kart pozwala:
  • rozpoznawać emocje wyrażone za pomocą mimiki twarzy na fotografiach,
  • wyrazy ekspresywne pomagają wyrazić uczucia przedstawione na obrazku
  • wzbogacać zasób słownictwa dziecka,
  • wspomagać rozwój mowy.
  • uczyć lepiej radzić sobie z własnymi emocjami
  • rozumieć uczucia innych.

Pakiet zawiera:
- Poradnik dla opiekunów przygotowany przez doświadczonych psychologów dziecięcych z pomysłami na gry i zabawy z wykorzystaniem kart
- 17 kolorowych, usztywnianych i trwałych kart z realistycznymi zdjęciami dostosowanymi do percepcji najmłodszych dzieci


13 / 14 Inside Out W głowie się nie mieści Figurki i Maskotki emocji





Figurki i maskotki z lubianego przez dzieci filmu „W głowie się nie mieści” będą na pewno ciekawym elementem nauki emocji.

Dzieci mogą tworzyć własne historie, nazywać własne emocje oraz innych osób i przezywać niesamowite przygody w świecie uczuć.

Figurki i maskotkisą częścią zestawu, który składa się z 5 bohaterów bajki: Radości, Smutku, Gniewu, Odrazy oraz Strachu.

Znajdziesz je tutaj i tutaj

15. Edushape Feelings Friend Pluszowa zabawka



Zabawka dzięki, której rodzice jak i dzieci mogą tworzyć różne miny wyrażające emocje. Dzięki takiej zabawie maluchy uczą się nazywać emocje oraz rozpoznawać je u innych osób. Ułatwia nazywanie tego, co właśnie czuje dziecko, kiedy jest mu to trudno nazwać.

Dodatkowo Feelings Friend zawiera obszerną broszurę dla rodziców / nauczycieli na temat rozwoju społeczno-emocjonalnego, kart z ilustrowanymi kartami i kart rozwoju emocjonalnego, co będzie na pewno pomocne w czasie zabawy.


CZYTAJ WIĘCEJ

Share Tweet Pin It +1

26 Comments

In dziecko emocje poczucie własnej wartości rozwój wychowanie

Chcesz wychować orła, to czemu trzymasz go w klatce?


Każdy rodzic, a przynajmniej wielu z nich chce, aby jego dziecko było pewne siebie, realizowało marzenia, rozwijało pasje, odnosiło sukcesy, radziło sobie z porażkami, szło śmiało przez życie…

Sporo tego co?

Niestety dużo chcemy, a mało dajemy. No może nie mało, ale często nieświadomie ten rozwój pewności siebie, samodzielności znacznie hamujemy. Kiedy maluch przychodzi na świat chcemy mu zapewnić jak najlepszy start, dbamy o jego rozwój poznawczy, stymulujemy zmysły, poświęcamy całych siebie, uczymy ciekawości świata. Z utęsknieniem czekamy na pierwsze słowa, kroki, pierwsze świadome interakcje z nami. Kiedy maluch to wszystko osiągnie, jakbyśmy za sprawą czarodziejskiej różdżki zapominali, że dziecko dalej się rozwija i zdobywa nowe umiejętności. Fakt często robi to w sposób, który nam rodzicom wydaje się nieodpowiedni…

I tu pojawiają się schody… Zaczynamy nieświadomie podcinać skrzydła naszym pociechom. Zamiast pozwalać dziecku na zdobywanie różnych doświadczeń, to albo zakazujemy, albo robimy wszystko za nie, bo tak szybciej, łatwiej, to jak ono ma się nauczyć tego wszystkiego co wymieniłam wyżej?

Nie pozwalamy na wyrażanie uczuć, uczymy, że mają być posłuszne i najlepiej nie mieć swojego zdania, albo jeszcze inaczej jednego dnia współpracujemy, traktujemy jak partnera, szanujemy ich zdanie, a drugiego nie pozwalamy na nic. Jak dzieci mają się w tym wszystkim odnaleźć i do tego jeszcze rozwinąć skrzydła?

Zatem prześledźmy najczęściej popełniane błędy

1. Nie traktujemy dzieci poważnie

Tak niby zdajemy sobie z tego sprawę, ale gdy przychodzi co do czego, zwłaszcza w „kryzysowej” sytuacji, zapominamy o tym i skupiamy się tylko na sobie i swoich racjach. Zapominamy, że dzieci również mogą mieć i wyrażać swoje zdanie, które niekoniecznie musi być zgodne z naszym. One w ten sposób uczą się, poznają siebie. Pozwólmy im doświadczać wszystkiego i traktujmy jak sami byśmy chcieli być traktowani. Nie oceniajmy, a starajmy się je zrozumieć, nie z góry, a z tego samego poziomu. Przecież Wy też kiedyś byliście dziećmi. Przypomnijcie sobie, ile razy mieliście dosyć ciągłego słuchania, że rodzic ma zawsze rację, że Wy mało wiecie jeszcze o życiu itp. To jak Wasze dzieci mają się tego życia nauczyć, przytakując i robiąc wszystko pod wasze dyktando?


2. Zdobywaj góry, ale najlepiej siedząc w fotelu

Od początku chronimy nasze dzieci, taka nasza rola. I tak chcemy, by szły śmiało przez życie, a cały czas nie pozwalamy im na samodzielność, na jakiekolwiek potknięcie, bo już biegniemy z poduszką. Nie dopuszczamy do siebie myśli, że dziecko może się zranić, nie pozwalamy na złość, smutek, bo nas samych uczono, że to są złe emocje. To jak one mają poznać i zdobywać ten świat, trzymając się sukienki mamy jeszcze na studiach, czy ubrane od góry do dołu w folię bąbelkową? Przez taką ochronę odbieramy im możliwość zmierzenia się z negatywnymi emocjami, z konfliktami, prawdziwym życiem, a przecież chcemy by nauczyły się radzić sobie, kiedy nas w pobliżu nie będzie. Bądźmy obok, wspierajmy, ale nie wyprzedzajmy tego, co się stanie. Chroniąc dzieci przed stresem, możemy je tylko nauczyć bierności, niechęci angażowania się w różne nowe rzeczy czy ciągłego szukania pomocy u innych.


3. Nie ważne w czym i tak jesteś najlepszy

Tak chcemy, aby nasze dzieci były najlepsze we wszystkim, chwalimy je, wzmacniamy, wręcz uwielbiamy. Tylko czy to ma sens, kiedy nasz zachwyt nad zwykłą kreską jest identyczny z reakcją na wygrany konkurs maluch może zatracić obiektywizm, a tym samym w przyszłości może nie potrafić właściwie ocenić sytuacji. Może przestać się starać, bo przecież zawsze wszystko robi idealnie, a nawet nie dostrzegać błędów, bo przecież ich nie popełniał. Z drugiej strony dziecko staje się zależne od takich pochwał i ciągle się ich domaga, bo one go nakręcają do działania, nie on sam, lecz wzmocnienia płynące z zewnątrz. Nie potrafi trafnie ocenić swojej osoby, bo własne sądy opiera tylko i wyłącznie na opiniach innych, przede wszystkim rodziców, co może doprowadzić do braku umiejętności podejmowania decyzji, czy niskiego poczucia własnej wartości, taci kontakt z samym sobą.

4. Wszyscy popełniają błędy, tylko nie my

Niestety drogi rodzicu, Ty też popełniasz błędy, może nie chcesz się do tego przyznać zwłaszcza przed dzieckiem, ale taka jest prawda. I warto rozmawiać o tym z dziećmi, przyznać się do pomyłki, one w ten sposób również się uczą. Przyznając się do błędu, nie tracisz autorytetu, a wręcz przeciwnie zyskujesz coś więcej, budujesz w oczach dziecka swoją wiarygodność. Przecież dzieci są mądre, czasem mądrzejsze od nas i potrafią dostrzec, kiedy rodzic kłamie czy chce nimi manipulować, czy tego chcemy nauczyć nasze pociechy? Przyznanie się do słabości lub popełnianych błędów to przecież coś zupełnie normalnego, bo nie ma na świecie ludzi nieomylnych.


5. Ja to zrobię lepiej

I znowu chcemy, aby nasze dzieci były zaradne, pomagały w domu itp, a my ciągle ich ze wszystkiego wyręczamy. Nie, nie zrobisz kanapki, bo się skaleczysz, nie wyniesiesz śmieci, bo wszystko rozsypiesz, nie ułożysz ubrań, bo ja to zrobię szybciej. Takie wyręczanie nie tylko, nie uczy samodzielności naszych dzieci, ale podcina im skrzydła. Słysząc ciągle takie komunikaty, co maluch może wywnioskować? Że wszystko robi źle, do niczego się nie nadaje.. a przecież samodzielne wykonanie jakiejś czynności nawet najmniejszej daje im satysfakcję, radość i dumę. Nie bójmy się bałaganu, straty czasu, my też kiedyś musieliśmy się tego wszystkiego nauczyć. Wspierajmy, a nie wyręczajmy, bo w ten sposób dzieci uczą się stawiać czoła problemom, podejmować aktywność, decydować. Jeśli zabierzemy im tą możliwość mogą nie potrafić radzić sobie z trudnościami życia codziennego, przecież w przedszkolu czy szkole my za nich nic nie zrobimy.

Przede wszystkim akceptujmy dziecko takim jakim jest, bo nami nigdy się nie stanie. Bądźmy świadomi jego mocnych i słabych stron, rozmawiajmy, bądźmy obok, wpierajmy, a nie oceniajmy. To najlepsze, co możemy zrobić dla naszych pociech.



CZYTAJ WIĘCEJ

Share Tweet Pin It +1

19 Comments

In dziecko emocje obojętność rodzice rozwój samotność

Mamo, Tato ja też tu jestem!



Ile razy w ciągu dnia Twoje dziecko słyszy:

- „za chwilę”
- „nie teraz”
- „jestem zajęty”
- „no super” – na każdą wypowiedź, rysunek dziecka, nawet na niego nie spoglądając
- „nie mam teraz czasu”
- „pobaw się sam”
- „za sekundę, jeszcze jeden telefon”

I chyba można tak wyliczać bez końca….

Czemu w gabinetach psychologicznych pojawia się coraz więcej dzieci, młodzieży, ba dorosłych, którzy tak naprawdę niby wszystko mają, a czują, że coś jest nie tak,  że nie potrafią odnaleźć się w otaczającym ich świecie, nie potrafią nawiązać zadowalających relacji z innymi, czują się niekochani, gorsi, mają niskie poczucie wartości?

Zastanawialiście się nad tym? Skąd to się bierze?

W dzisiejszych czasach, gdzie technologia poszła błyskawicznie do przodu, a rola rodziny zeszła na dalszy plan, bo przecież trzeba ją jakoś utrzymać, wiele rodzin jest tak pochłoniętych udziałem w wyścigu szczurów, nie zauważa potrzeb swoich dzieci. Możemy zatem obserwować obniżenie więzi uczuciowej pomiędzy jej członkami i spadek zainteresowania sferą emocjonalną, na rzecz tej materialnej. 

Rodzice zdają się dostrzegać biologiczne potrzeby dzieci, co potwierdzają badania H. Cudaka, prawie 53% opiekunów o nich mówi, zaś tylko 28% wzięło jeszcze pod uwagę ich potrzeby psychiczne.

Tylko czym są te potrzeby?

Można tu wymienić: potrzebę bezpieczeństwa, samodzielności, rozwoju, przynależności, akceptacji, uznania, więzi, ale również kontakt emocjonalny, pozytywną samoocenę, to właśnie one w dużej mierze wpływają na prawidłowy rozwój dzieci.

Czemu tak się dzieje?

Tak jak pisałam wyżej pęd, nowoczesne społeczeństwo, które staje się bardziej egoistyczne i nastawione na wartości materialne, sprawia że zmienia się diametralnie rola rodziny. Wspólne spędzanie czasu, zamienia się w bycie w jednym pokoju, a bliskość i zrozumienie, w wymagania i w rekompensatę materialną.

Oczywiście nie mówię o wszystkich rodzicach, bo każdemu zdarzają się lepsze czy gorsze dni i nie codziennie możemy dzieciom poświęcić 100% uwagę. Przyrost obowiązków domowych, pracy, sprawia, że i my bywamy zmęczeni, przytłoczeni codziennością, czasem wolimy posiedzieć w spokoju czy zająć się czymś innym. Takie sytuacje na pewno nie wyrządzą krzywdy naszym pociechom, oczywiście, jeśli to nie stanowi codzienności i stałego mechanizmu funkcjonowania rodziny.

Taka obecność i nieobecność w życiu dzieci, a dokładnie spędzanie czasu, tak naprawdę obok nich nie przynosi dobrych rezultatów, wręcz przeciwnie. 

Trzeba to jasno w końcu powiedzieć, czas spędzany w jednym pokoju, pomieszczeniu, bez wzajemnych relacji, reakcji na potrzeby dziecka, nie jest czasem spędzonym z dzieckiem! 

Dla budowania pozytywnych więzi w rodzinie, potrzebne jest wspólne uczestnictwo, bycie dla siebie nawzajem w zwykłej codzienności, ważnych wydarzeniach. Nie może odnosić się tylko do: - „uśmiechnij się ładnie to Cię nagram” i wszystko, ważna jest obecność i czas przeżyty razem.

Tak zwani rodzice obecni-nieobecni często nie zdają sobie sprawy, że wyrządzają krzywdę swoim dzieciom, wielu z nich tak właśnie zostało wychowanych albo ze względu na wyniesione z domu doświadczenia, nie potrafią inaczej. Mimo, iż kochają swoje dzieci, to nie mówią im tego, nie przytulają, nie rozmawiają, nie poświęcają im uwagi. Często znajdują się obok, ale przeważnie są czymś zajęci.

Do czego to wszystko prowadzi?

Zacznijmy od początku, maluszki tuż po urodzeniu oczekują i wymagają wiele dotyku, to właśnie dla nich stanowi źródło komunikacji z rodzicem. Dzięki niemu czują się bezpiecznie tym nowym, pełnym nieznanych bodźców świecie. To w ramionach mamy czy taty odnajdują ukojenie, pocieszenie, czują się ważne, a przede wszystkim kochanie. Jak pokazują badania dzieci nie przytulane gorzej się rozwijają, mają słabszą odporność, wolniej rosną, czy to nie daje do myślenia?

A, co dzieje się później?

Dziecko rośnie, staje się bardziej samodzielne, a rodzic często wraca do swojej codzienności, pracy, skupiając się na nich, w tym samym odsuwa się emocjonalnie od pociechy. Zaczyna więcej czasu poświęcać sobie, obowiązkom, zaczyna skupiać się tylko na potrzebach biologicznych dziecka: „przecież on/ ona wszystko ma”.

A co dzieje się z dzieckiem?

Zaczyna czuć się odtrącone, samotne w „kochającym, normalnym” domu. Nie czuje się na tyle dobre i ważne, aby zasłużyć na uwagę rodziców. W konsekwencji prowadzi to do obniżenia samooceny, niskiego poczucia własnej wartości, wycofania z kontaktów społecznych, niestabilności emocjonalnej, braku zrozumienia, a nawet nie dostrzegania własnych potrzeb, czy problemy w szkole.

A dokładniej:

To właśnie rodzina jest źródłem, bazą do nauki emocji, rozpoznawania ich u siebie i innych, kiedy ten proces zostaje zakłócony, wówczas nie rozwija się inteligencja emocjonalna, a dziecko nie rozumie i zaczyna unikać swoich emocji. Nie potrafi sobie z nimi radzić, bo nikt go tego nie nauczył, w wyniku czego pojawiają się problemy ze stabilnością emocjonalną, czy nawiązywaniem zdrowych relacji z innymi.

Niestabilność emocjonalna, prowadzi w dorosłym życiu do wchodzenia w mało satysfakcjonujące związki, szukane na siłę bliskości albo powoduje, że „osamotnieni” dorośli są tak lękliwi i nie pewni siebie, że z obawy przed odrzuceniem w ogóle unikają bliskich relacji z innymi.

Takie dzieci nie rozpoznają swoich potrzeb, bo nikt i tak nie zwracał na nie uwagi, a brak uwagi skutkuje brakiem wiary w siebie, w swoje możliwości i przeświadczenie, że nie jest się na tyle dobrym by zwrócić na siebie uwagę, też innych osób.

Z drugiej strony dziecko, może szukać zrozumienia i uwagi poza domem, wśród rówieśników, zacząć sięgać po środki psychoaktywne, czy nawet swój ból „rozładowywać” poprzez samookaleczenia.

A co ze szkołą?

Osamotnione dzieci jak pisałam wcześniej nie wierzą we własne możliwości, mają obniżoną motywację do nauki, są nerwowe, lękliwe, bark im wytrwałości, cechują się słabą koncentracją uwagi. Uważają się za mało inteligentne, nie wykazują się samodzielnością pracy oraz są bardziej roztargnione.

Czy można to zmienić?

Oczywiście, że tak. Najtrudniej dostrzec, że problem nas dotyczy, przecież tyle dla nich robimy. Ważne, by zrozumieć, że dziecko potrzebuje naszej uwagi, bliskości, zrozumienia i nie mówię tu o 100% zaangażowaniu, bo nadopiekuńczość też nie jest dobra. 
Wystarczy poświęcać dziecku czas wtedy, kiedy nas potrzebuje, kiedy chce się z nami podzielić czymś ważnym, porozmawiać, pokazać swoje dzieło, ale bez udziału przeszkadzaczy. 

Codziennie pokazuj dziecku, że jest dla Ciebie ważne! Wystarczy 5-10 minut wspólnej zabawy bez spoglądania na telefon, wspólne przygotowywanie posiłków, wspólne rozmowy. 

Bądź obecny w życiu Twojego dziecka!

Bibliografia:

Osamotnienie dziecka w rodzinie. Przegląd badań
Sendyk, Marzena, Rok: 2003, Czasopismo: Małżeństwo i Rodzina, Numer: 8

Cierpienie w samotności wśród ludzi - o samotności dziecka we współczesnej rodzinie. Kowalewska, Marta; Goździalska, Anna; Jaśkiewicz, Jerzy, Rok: 2013, Wydawca Oficyna Wydawnicza AFM

CZYTAJ WIĘCEJ

Share Tweet Pin It +1

25 Comments